Frigid Friday

Basta ara ko sa StarMart-East (katultol na kamo na ah), manug-sira na lang guid ko ref ya. Anum ka beses guid sa ini nga gab-i, Biyernes. Mapabata man ukon tigulang, lalaki ukon babahi; nagapangita man makahulubog nga ilimnon, Gatorade, Chocolait, ukon Nature Spring Purified Drinking Water, may ara guid ya ginabilin nga abri ang ref.

(Whenever I’m in StartMart East (a 24-hour convenience store about a half-hour jeepney ride away from downtown Bacolod,) I’m naturally a shutter of refrigerators. Whether it’s a child or an aged, male or female; whether looking for hard liquor, Gatorade, Chocolait, or Nature Spring Purified Drinking Water, someone always manages to leave a chiller open.)

Pwede ko lang man pabay-an, sa tuod lang. Ugaling nagapatak ang kuryente. Kag ang akon kabalaka.

(I could actually just let those open fridges be. But the electricity meter is running. And so is my concern.)

Kag katugnaw sa lumo bala. Sa atubangan guid nga daan kami sang pito ka chillers nagaplastar.

(Plus, those fridges couldn’t help chilling my entire pulmonary complex. We just happen to be seated in front of all seven of them.)

Ginhambalan ko ang babahi nga nagabantay nga manukot ako lima ka pisos sa kada sira ko sang ref. Nagkadlaw lang siya. Seryoso ko ya bala.

(I told one of the staff that I am going to charge five pesos each time I close an open fridge. She just laughed. When I was serious.)

Ngaa kabudlay guid magsira sang ref noh? Pwede lang man na mabalikdan para masiguro kung nasira bala ukon wala ang letse nga mga refs. Siguro nahinayan lang sila sang aircon sa StarMart, ining mga kustomers nga ini, kay luyag guid nila patugnawon ang lugar paagi sa nagasungaw nga tugnaw sang mga refs. Sa ina nga hugada, makahalanghag ang kontribusyon sang mga refs!

(Why is it so hard to shut an open fridge, eh? One can just take a twice-over to check whether it’s closed or not. Perhaps, these customers just felt the store’s air-conditioning needed a little boost because they wanted the place cooler, with all the help they can get from those cold-blasting fridges. And what an amazing contribution from those fridges, indeed!)

Ang isyu ko lang man: Gakadugangan na nga daan ang palangurog ko, gakadugangan pa gid ang init kag rimpuwal sang ulo ko. Ka gamay nga buluhaton nga makapamaayo, wala gina himo sang ini nga mga tawo.

(My thing here is: Not only is my shivering intensified by all this, but my temper and murderous agitation too. A little right-thing-to-do, these people can't or won't do.)

Gani ginhuna-huna ko nga ginapamuka ko ang pito ka refs, isa-isa ko sila nga ginpanghampas sang sansalon nga bangko, gatalabog ang kristal kag mga ilimnon sa bisan diin lang, sa kakibot sang mga tawo sa palibot.

(Hence, I imagined myself smashing all seven fridges with a wrought iron chair, drinks and crytal shards flying everywhere, and the people around standing, staring, transfixed.)

Sa ulihi, ako nag-unyat lang sg kilay sa kaibabawan, naghirit gamay sa mga abyan kag empleyado, gintuslok sang masakit nga tulok ang mga lampingasan nga kustomers. Kag nagsira sang ref—nga may diutay nga lagabung.

(In the end, I just stretched an eyebrow to the zenith, squirted sarcasm to my friends and the staff, impaled those uneducated customers with my tiger look. And closed the gaping fridge—with just the slightest of slams.)